Dei skrantne kontoanes tale har begeistra meg mest i vinter

Blir fattigdom no endeleg sett på som noko meir strukturelt enn privat? spør Anne Gunn Halvorsen.

Eg kan ikkje hugse å ha lese så godt, så variert og så interessant om det å ha lite før. Eller at me har snakka så mykje om det.

Har det nokon gong vore meir januar enn akkurat no? Den kvite vintertåka som held Oslo i eit kvelartak, barane som er stengt, og kontoen som gispar andpusten etter straumrekning og desember.

Dette må difor bli ein hyllest til kunsten, og det er dei skrantne kontoanes tale som har begeistra meg mest i vinter. Merkeleg nok. Ein skulle kanskje tru at eg hadde bitte litt behov for distraksjon frå eigen avliden bufferkonto, men nei.

Les hele saken med abonnement